Articles
Categories :
เครื่องจักรความสุข
คนที่มีความสุขอยู่เรื่อยๆ ไม่ใช่คนที่เป็นเจ้าของครอบครองสิ่งต่างๆ มากมาย คนที่มีทรัพย์สินมากมายต่างหาก ที่โหยหาความสุขอย่างไม่มีวันจบสิ้น.....

           ขณะที่ผู้เขียนกำลังเดินกลุ้มใจกับสภาพการงานและปัญหาที่พบเจออยู่นั้น ได้เดินผ่านกลุ่มคนงานพม่าที่เพิ่งเลิกงาน ถึงแม้เมืองนี้จะไม่ใช่บ้านเกิดของเขา และสถานะทางสังคมของพวกเขาก็เป็นเพียงแค่ประชาชนชั้นสอง ชั้นสามของประเทศนี้ งานที่พวกเขาทำก็เป็นแค่คนงานในโรงงาน แต่รอยยิ้มหลังเลิกงานของพวกเขาขณะที่เดินพูดคุยกันนั้น ช่างเบิกบานเป็นที่สะดุดตาผู้เขียนเสียจริง  เมื่อนึกถึงตัวเองที่อยู่ในสถานภาพทางสังคมที่ไม่เรียกว่าต่ำ มีความเป็นเจ้าของกิจการ บ้านช่อง รถยนต์ ที่ดินอยู่บ้าง มีครอบครัวญาติพี่น้องที่อบอุ่นและช่วยเหลือดูแลกันดี กลับรู้สึกว่า รอยยิ้มบนใบหน้าในแต่ละวันที่เกิดจากความสุขใจนั้นมีน้อยเกินไปจริงๆ ช่างน่าละอายใจ  ที่ไม่สามารถทำจิตใจให้เบิกบานได้บ่อยๆ ดังภาพคนงานที่ปรากฏแก่สายตา  ทำไมและเพราะอะไร คนหลายคนที่ครอบครองมากนจึงต้องทุกข์มาก ทำไมหลายครั้ง ที่ควรมีความสุขเพราะได้รับการสั่งซื้อสินค้า  เพราะได้ไปในสถานที่อันชวนให้เกิดความสุขสบายแก่สายตา ได้กินอาหารเลิศรส ทั้งที่ทำเองและสรรหามา จึงไม่ได้ทำให้เกิดความสุขได้น้อยกว่าที่คาดไว้
           ทำไมเวลาเราได้รับข่าวดีจึงมีความสุขแค่ในปริมาณจำกัด และเวลาได้รับข่าวไม่ดี ความเจ็บใจ ทุกข์ร้อนจึงได้แลดูเหมือนเนิ่นนาน ไม่สิ้นสุด  น่าแปลกที่คนเราล้วนใฝ่หาความสุขแต่กลับไม่เห็นคุณค่าของมัน เมื่อความสุขเดินมาหา ก็ไม่ยิ้มแย้มต้อนรับขับสู้ให้อยู่กับเรานานๆ กลับปล่อยมันไปง่ายๆ และปล่อยให้ความทุกข์เข้าครอบครองจิตใจได้ไวยิ่งกว่าเชื้อโรค ซ้ำแล้วซ้ำอีก โดยไม่มีวัคซีนจิตใจจะต้านทานเลย บางคนถึงกับติดบ่วงแห่งความทุกข์  ถึงขนาดปล่อยใจให้จมจ่อมอยู่กับมันเนิ่นนาน จนกลายเป็นเครื่องจักรผลิตความทุกข์ที่เคลื่อนที่ไปทุกแห่ง พร้อมเรื่องราวแห่งความทุกข์ที่พร้อมจะส่งต่อให้คนอื่นรอบตัว
             คนบางคนก็ทำตัวเป็นเครื่องจักรผลิตความทุกข์ให้คนอื่น คนบางคนก็ทำตัวเป็นเครื่องจักรผลิตความทุกข์ให้ตัวเอง  แน่ละ...ถ้าเรารู้จักสำรวจตัวเองอยู่บ่อยๆ ก็คงพอจะแยกแยะประเภทได้ว่าตัวเองเป็นเครื่องจักรแบบไหน หรือว่าเป็นทั้งสองแบบในขณะเดียวกัน  ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนก็น่าที่จะไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ๆ ทั้งนั้น แน่นอนว่า ถ้าเราขยันสำรวจตัวเอง ขยันส่องกระจกทั้งหน้าตา และจิตใจบ่อยๆ ไม่นานความสุขจากการเป็นคนที่น่าคบหา อยู่ใกล้แล้วรู้สึกดี ก็จะสามารถแผ่กระจายและส่งความสุขให้คนรอบข้างได้
            ก็เหมือนรอยยิ้มจากจิตใจที่มีความสุขที่ส่งต่อไปยังผู้คนที่พบเห็นได้นั่นแหละ


โพสเมื่อ: 2016-08-03

ผู้เข้าชม: 316